Versiyon Karşılaştırması

Akşamla bak yine yandı gül rengi buhurdan[1] Binbir hülyaya açık penceremin camında. Sükfü örüp bu sıcak sonbahar akşamında Bir alem doğdu yine giden günün ardından. Sardı o her akşamki sessizlik, yokuşları, Bir alem doğdu yine giden günle beraber; Geldi medar ellerinden beklediğim haber, "Başladı cıvıltıya can evimin kuşları." Gördüm giden günün ardından sulara dalan Gözlerin yeni bir dünyaya açıldığını; Bir üstüva alemine yaklaşıldığını, Bu akşam kuşlarının ufuktan koptuğu an. Kuruldu bir alem her günkü dünyamdan uzak, Kaybolduğum düşünceye ve kendime yakın. Kuşlar, dizi dizi kuşlar .. kuşlar akın akın . 2 ÖLÜMDEN[2] SONRA NEŞELENMEK İÇİN LİED Ben sonsuz bir deniz düşünürüm; Bulutlar başımın üzerinden Bir Olympe[3] ilahı sükünile Geçip giderken Ve kır melekleri şarkılarını söyleyip[4] Raksederken ekin tarlalarında, Göze görünmeden. Fakat neden, mavi gökyüzlerine[5] Genişlerken ağustos böceklerinin sesi, Kuşlar yine onun türküsünü söyler? Mayıs 1937 [Varlık, 15 Ağustos 1937]

Akşamla bak yine gül rengi buhurdan Bin bir hülyaya açık penceremin camında. Sükut örüp bu sıcak sonbahar akşamında Bir alem doğdu yine giden günün ardından. Sardı o her akşamki sessizlik yokuşları, Bir alem doğdu yine giden günle beraber; Geldi medar ellerinden beklediğim haber "Başcıvıltıya canevimin kuşları." Gördüm giden günün ardından sulara dalan Gözlerin yeni bir dünyaya açıldığını, Bir ustuva alemine yaklaşıldığını, Bu akşam kuşlarının ufuktan koptuğu an. Kuruldu bir alem hergünkü dünyamdan uzak, Kaybolduğum düşünceye ve kendime yakın. Kuşlar.. dizi dizi kuşlar.. kuşlar akın akın.. Rüyam benden bu akşam ve ben rüyamdan uzak...