Versiyon 1: Kitap: VAZGEÇEMEDİGİM
Istanbul' da, Boğaziçi'nde,
Bir fakir Orhan Veli'yim;
Veli'nin oğluyum,
Tarifsiz kederler içinde.
U rumelihisarı' na oturmuşum;
Oturmuş da bir türkü tutturmuşum:
"Istanbul'un mermer taşları:
Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları;
Gözlerimden boşanır hicran yaşları:
Edalı'm,
Senin yüzünden bu halım."
"Istanbul'un orta yeri sinama:
Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama;
El konuşur, sevişirmiş; bana ne?
Sevdalı'm,
Boynuna vebalim!"
Istanbul' da Boğaziçi' ndeyim;
Bir fakir Orhan Veli;
Veli'nin oğlu;
Tarifsiz kederler içindeyim.
[Ülkü, 1 Şubat1945]
Versiyon 2: siir.sitesi.web.tr
İstanbul’da Boğaziçi’nde
Bir fakir Orhan Veliyim,
Eli’nin oğluyum,
Tarifsiz kederler içinde.
Rumeli Hisarı’na oturmuşum;
Oturmuşta bir türkü tutturmuşum:
'İstanbul’un mermer taşları;
Başıma da konuyor aman martı kuşları;
Gözlerimden boşanır hicran yaşları;
Edalım
Senin yüzünden bu halim.
İstanbul’un orta yeri sinema;
Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama;
El konuşur, sevişirmiş; bana ne?
Sevdalım
Boynuna vebalim!'
İstanbul’da Boğaziçi’nde
Bir fakir Orhan Veli;
Eli’nin oğlu;
Tarifsiz kederler içindeyim.