Versiyon Karşılaştırması

Rıfkı MelCıl Meriç'e[1] Ne var ki yolculukta, Her sefer ağlatır beni, Ben ki yalnızım bu dünyada?[2] Bir sabah kızıllığında Yola çıkarım Uzunköprü' den; Yaylının atları şıngır mıngır; Arabacım on dört yaşında, Dizi dizime değer bir tazenin, Çarşaflı, ama[3] hafifmeşrep;[4] Gönlüm şen olmalı değil mi? Nerdee!. . 5 . Söyleyin, ne var bu yolculukta? [İnsan, Mayıs 1943]

Yolculuk niyetinde değilim. Fakat böyle bir iş yapmaya kalksam Doğru İstanbul'a[1] gelirim. Beni Bebek tramvayında görünce Ne yaparsın acep?[2] Mamafih söylediğim gibi Yolculuk niyetinde değilim!.. Mehmet Ali Sel imzasıyla Ağustos 937, Ankara [Varlık, 15 Eylül 1937]